Metapolis Σεμινάρια Φωτογραφίας

Νασιμπιάν Δήμητρα

Νασιμπιάν Δήμητρα

“Μια ευτυχισμένη Κυριακή του ’33, κάναμε το αίσθημα σεμνή φωτογραφία / Και ο φωτογράφος μας εφώναζε σε λίγο το πουλί, απ’ το φακό μου θα σας στείλει ένα φιλί!”

Κάπως έτσι, ανάμεσα σε φιλμ και μηχανές Zenith του παππού μου, γεννήθηκε και η δική μου ανάγκη αποτύπωσης στιγμών και συναισθημάτων: δεν είναι το χαμόγελο ή το όμορφο τοπίο, ούτε η έρημη πόλη τα μεσημέρια του Αυγούστου που με τράβηξαν – και συνεχίζουν να με καλούν – αλλά η στιγμή πίσω από αυτά, η σκέψη και η αίσθηση του χρόνου που περνάει και ‘γράφει’ μέσα μας, μ’ ένα τρόπο που δεν εκφράζεται ποτέ με ακρίβεια μέσα από τις λέξεις. Αυτό το συναίσθημα έγκειται στην ματιά που παγώνει το κλικ, και στα τραγούδια. Μόνο εκεί.

“Κι ύστερα γίναμε ωραία φωτογραφία και κρεμαστήκαμε μες στην τραπεζαρία / Και παν πενήντα τόσα χρόνια απ’ αυτή την Κυριακή, και τώρα όλοι είμαστε κάτω απ’ τη γη…”

 
Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017 06:26